Uit de knoop-spel

Werken aan je herstel is best vaag en lastig. Er is een spel bedacht door cliënten van locatie SBWU De Shelter i.s.m. Identity Games dat hierbij helpt. Het spel maakt het mogelijk om spelenderwijs met herstel bezig te zijn, met vragen over herstel, kwaliteit van leven en eigen kracht. Het spel is een middel om de spelers te laten nadenken over zichzelf, je ontwikkelingsproces en herstel. Daarbij kan je ook leren van je medespelers. Het spel kan gespeeld worden met maximaal zes spelers. Zie SBWU, prijs €45.

HEE!

Net de 2-daagse cursus Herstelondersteunende Zorg achter de rug. Heel erg inspirerend! De verhalen van de docenten over wat ze zelf in de kliniek hebben meegemaakt maakte diepe indruk. Ontroerend en soms een beetje beschamend voor ons als verpleegkundigen. Ik worstel er mee om me persoonlijk niet verantwoordelijk te voelen voor wat we met zijn allen in het verleden verkeerd hebben gedaan. Gelukkig kunnen we er door deze cursus nu van leren. De cursus is qua theorie en praktijk goed doortimmerd en heeft een logische opbouw. Het is een stukje vakwerk en ook je eigen ervaring komt aan bod. Vraag je teamleiding of ze het HEE-team in huis willen halen en ga die cursus volgen! HEE!

Stap in de wereld van autisme

U kunt nu zelf ervaren hoe het kan zijn om met autisme te leven. Stap in een wereld die autisme heet. Loop samen met een ervaringsdeskundige de autisme (on)vriendelijke route door Amersfoort op woensdag 7 oktober. Om alvast een tipje van de sluier op te lichten: u kunt verwachten dat u prikkelgevoelig wordt. U wordt alerter op alles wat om u heen gebeurt. En u gaat beter begrijpen dat onoverzichtelijke situaties angstwekkend en zelfs bedreigend kunnen zijn.
Kijk ook eens hoe autismevriendelijk je bent.

Manifestatie woensdag 29 juni is verplaatst naar het MALIEVELD

De manifestatie tegen de bezuinigingen, die plaatsvindt op woensdag 29 juni van 15.00 tot 18.00 uur in Den Haag, is verplaatst naar het MALIEVELD. Zie het programma bij Landelijk Platform GGz.

Herstel en Burgerschap

Het project Herstel en Burgerschap van GGZ Nederland is een samenwerkingsproject tussen ggz-, maatschappelijke-, en cliëntenorganisaties, gemeenten en zorgverzekeraars om mensen met een ernstige psychische aandoening te ondersteunen in hun rol als burger. Het project is de uitwerking van het visiedocument Naar herstel en gelijkwaardig burgerschap, waarin zes ambities beschreven zijn. In samenwerking met bovengenoemde partijen wil de ggz deze ambities realiseren om de positie van mensen met een ernstige psychische aandoening te verbeteren.

Teken de petitie en demonstreer op 29 juni tegen de bezuinigingen!

Cliënten- en familieorganisaties in de ggz, verenigd in het Landelijk Platform GGz, bereiden een grootschalige landelijke actie voor om het harteloze bezuinigingsbeleid van minister Schippers aan de schandpaal te nagelen. Het beleid van minister Schippers wordt door het LPGGz als onmenselijk en discriminerend betiteld. Vooral de eigen bijdrage in de ggz is onacceptabel. Daarmee wordt een stigmatiserend onderscheid gemaakt tussen de ggz en de somatiek. Een protestmanifestatie op 29 juni op Het Plein in Den Haag zal uiting geven aan het grote ongenoegen van ggz-cliënten en naastbetrokkenen door het onrecht dat hen wordt aangedaan. Zie verder Landelijk Platform GGz.

Ver-juridisering van de psychiatrische verpleegkunde.

De verzakelijking en verhoogde aandacht voor de juridische positie voor de zorgvrager en gever maakt dat verpleegkundigen soms te veel bezig zijn met zelfregulatie uit angst om ter verantwoording geroepen te worden. Deze zelfregulatie is een zeer besmettelijk virus als het in een team kruipt. Het werk van verpleegkundige is niet gemaakt voor calculerende mensen. Op een congres voor mantelzorgers sprak daar een man, een familie lid die last had van de super voorzichtigheid van hulp verleners. We moeten minder vaak niet gaan staan als we een grens gebied tegen gaan komen maar het juist te gaan verkennen. Grenzen bestaan niet, er zijn geen strakke lijntjes maar gebieden die onderzocht moeten worden. Het werkveld van een verpleegkundige is geen stille poel met stilstaand water maar bron die soms overstroomd en de omgeving wakker, fris en inspirerend houdt. Verpleegkundigen mogen ook doen aan zelf-rehabilitatie.

Trein gemist

Op een warme zondagmiddag besloot ik met een groep patiënten te gaan wandelen, dus ik riep ”Wie wil er mee?” Even later stond ik buiten met een te grote groep patiënten waar tot mijn schrik ook wegloopgevaarlijke en suïcidale patiënten bij zaten. Ik riep meteen: “We gaan hier rechtsaf en dan weer rechts!” Zo hoopte ik snel bij de achteringang uit te komen. Maar voordat ik het wist, zette een jonge suïcidale patiënt het op een rennen. Hoewel ik bij de groep moest blijven, ging ik snel terug naar het paviljoen en sloeg alarm. Ik voelde me vreselijk, ik wist dat het mijn schuld was. Na een half uur werd er aangebeld. Ik deed de deur open en daar stond de weggelopen jongen voor de deur. Hij zei: “Ik heb de trein gemist”.
Zijn opmerking werkte bij iedereen op de lachspieren, vooral voor mij was het een enorme opluchting. Het mooie is dat de jongen later zei dat hij zichzelf op dat moment bij de deur had zien staan en dat het een keerpunt in zijn leven was.

Toneelgroep Miskend Talent

Miskend Talent brengt in december 2010 De Fenix en De EHBO voor het voetlicht in het het Polanentheater te Amsterdam.

Miskend Talent wil met haar optredens bruggen slaan tussen psychiatrie en samenleving. De cast is een mengeling van mensen van allerlei pluimage, met of zonder beperking. Zoals de traditie voorschrijft treedt de cliëntgestuurde toneelgroep op met een zelfgeschreven toneelstuk.

Dit jaar is gekozen voor twee eenakters. Beide spelen zich af rond de kerstdagen. Maar waar de een serieus en diepzinnig is, is de ander grappig en amusant. De Feniks handelt over een man die een waanzinnige aantrekkingskracht op andere mensen heeft. De EHBO gaat over verhalen die in de wachtkamer van de EHBO vertelt worden.

Mad Pride: “Ik ben fier op wie ik ben”

Op zaterdag 8 oktober 2011 organiseert vzw UilenSpiegel, die de belangen behartigt van (ex-)gebruikers van diensten voor geestelijke gezondheidszorg in Vlaanderen en Brussel, samen met haar Franstalige tegenhanger Psytoyens, en de Europese koepel ENUSP een tweede Mad Pride in Brussel (van 14 tot 18u). De vorige Mad Pride vond plaats in 2007. Meer informatie op UilenSpeigel en meldt je aan op hun Facebook pagina.

De Mad Pride zal bestaan uit een vreedzame, ludieke mars van Brussel-Noord (start 14u00) naar de Kunstberg en uit een minicongres (in de Bozar, het vroegere Paleis voor Schone Kunsten 16 tot 18u) over de rechten van personen met psychische problemen en goede praktijken bij de begeleiding van deze mensen, met aandacht voor de desinstitutionalisering van de zorg.

Stemmen voor de ggz

Het LPGGz organiseert in samenwerking met Skipr, PVP en Fonds Psychische Gezondheid een groot ggz-verkiezingsdebat op vrijdagmiddag 28 mei. Het debat biedt aan ggz-cliënten en andere betrokkenen de gelegenheid om hun stem te laten horen. Sprekers uit de zorg en politiek gaan met elkaar (en met u!) in gesprek over actuele thema’s in en rondom de ggz die vooral voor cliënten belangrijk zijn. Maak ook kennis met de ‘ggz-kieswijzer’, ontwikkeld en gepresenteerd door het Trimbos Instituut. Hou de ggz op de politieke agenda; praat, denk en kies mee en verspreid deze uitnodiging onder uw achterban. Zie verder bij LPGGz.

Sluipmoordenaar

Net als kanker is een ziekte als schizofrenie een soort sluipmoordenaar. Mensen kunnen het lichamelijke gevecht tegen de kanker niet meer aan en overlijden. Mensen met bv. een bipolaire stoornis kunnen het gevecht in hun hoofd niet meer aan en plegen zelfmoord. Allebei dood. Maar is het daadwerkelijk zelfmoord? De vader van een overleden groepsgenootje zei tijdens de begrafenis dat zijn zoon was overleden aan zijn geestesziekte. Conclusie: Of je nou lichamelijk ziek bent of geestelijk, allebei overlijdt men aan de ziekte.

Ligt het aan mij of ben ik gek?

Voor juiste behandeling en ter voorkoming van veel ellende is een juiste diagnose bij psychiatrisch patiënten onontbeerlijk. Dit lijkt logisch maar is toch niet altijd vanzelfsprekend, omdat het stellen van een diagnose een ingewikkeld proces is. Eén van de problemen is dat er niet altijd wordt geluisterd naar de geluiden op de werkvloer. De psychiater voert gesprekken met de patient, maar de verpleegkundige maakt hem of haar mee in het dagelijks leven op een afdeling en kan dus goed beoordelen hoe een patient eraan toe is. Dat oplettende hulpverleners niet altijd serieus worden genomen door de arts of psychiater blijkt uit mijn verhaal.

De Familie

De patiënt is het middelpunt van de behandeling. Alles draait om de patiënt: zijn zorgen en makken, zijn wensen en behoeften, zijn doelen, zijn gemoedstoestand, zijn medicatie, zijn strijd met de buitenwereld, zijn eetpatroon en zijn hygiëne.

Als verpleegkundige heb ik geleerd autonomie, zingeving en kwaliteit van leven hoog in het vaandel te hebben. Van de patiënt wel te verstaan. En de familie? Tja, die zijn er wel maar goed. De familie is toch vaak de oorzaak van veel problemen thuis van de patiënt? Een bron van onrust voor mijn patiënt. Iets waar tegen de patiënt maar beter beschermd kan worden toch? De familie heeft toch helemaal geen verstand van psychiatrische ziekten. Anti-psychotica, lithiumdepots, de BOPZ, het PGB, de HKZ, G schema's, CGT, IPT en natuurlijk de verbeterde DSM V?!

‘Moeilijke patiënten’, wat vinden ze er zelf van? II

Lees nu de volledige scriptie over de succesfactoren van behandeling in een KIB - vanuit cliëntenperspectief. Deze scriptie van Mathilde Bos bevat een paar opmerkelijke conclusies voor verpleegkundigen die te maken hebben met 'moeilijke patiënten' (pdf).

Eerste 5 minuten cruciaal bij terugbrengen separaties

Binnen InGeest is het gelukt om het separeren aanzienlijk terug te dringen. Dit door met name de zorg in de eerste 5 minuten van het contact te verbeteren Het aantal separaties liep met 25% terug en het aantal uren dat werd gesepareerd zelfs met 50%. Drie gesloten afdelingen deden er mee in het project: twee opname afdelingen en een crisisafdeling voor het circuit langdurige zorg.

Welles en Nietes

Ik zal me eerste even voorstellen. Ik ben Marika (20) en verblijf ruim een jaar in de GGZ-InGeest. Ik kom uit de kinder- en jeugdpsychiatrie. En daar hadden een zeer aparta manier van het geven van dwangmedicatie. Het traject ging als volgt:

Pingpongen

Als het gaat om rehabilitatie dan denken we vaak aan grote dingen. Toch kan het ook – of misschien we juist- beginnen met iets kleins waardoor iemand heel even het gevoel krijgt ‘weer echt te leven’. Hieronder een bericht van een ervaringsdeskundige:

Op naar het behandelhuis!

De Behandeling op mijn afdeling gaat veranderen en een spannende tijd is aangebroken.
Sinds dat ik deze zomer ben afgestudeerd werk ik bij het behandelprogramma psychotische stoornissen van de Symfora Groep. Nu is dat op zich niet zo bijzonder maar wat met het programma gaat gebeuren des te meer. Wat houdt deze verandering dan precies in?

Het werk van een ervaringsdeskundige

Henry ter Smitten is ervaringdeskundige en geeft ons op zijn website een kijkje achter de schermen. Hij beschrijft er zijn herstel, vertelt zijn levensverhaal en laat zien wat zijn werk inhoudt. Naast zijn werk als ervaringsdeskundige geeft hij ook voorlichting aan iedereen die belangstelling heeft.