Smartelijke gedachten

De zaak is, dat smartelijke gedachten veel beter worden verdreven door een hartelijke lach dan door redeneringen.
Florence Nightingale (1820-1910)

Regisseur met schizofrenie maakt film over psychosen

"In december 2008 ben ik gevraagd door mijn behandelend psychiater, Wim Veling van het Centrum Eerste Psychose van Parnassia, of ik niet een documentaire wilde maken over een eerste psychose. Deze zou dan vertoond worden op een door Parnassia georganiseerde studiedag in mei 2009. Voor mij zou dit een kans zijn mijn carrière als filmmaker, die ik de jaren ervoor had moeten staken vanwege een langdurige eerste psychose, weer nieuw leven in te blazen." Lees verder bij Verloren jaren >>
(de film Verloren Jaren gaat 13 april in première in Den Haag)

De gelukkige huisvrouw

Heleen van Royen is in 2000 doorgebroken met ‘De gelukkige huisvrouw’. Hierin schrijft ze op haar bijzondere en directe manier wat ze meemaakt als ze na een vreselijke bevalling in de war raakt. Voor mij als verpleegkundige is alles wat ze beschrijft herkenbaar, maar dan vanaf de andere kant van de lijn. De afdeling, de po in de separeer, het gedrag van ons als hulpverleners, onze zinnetjes. Maar ook het gedrag van de verwarde patiënt is kraakhelder opgeschreven. Van Royen neemt je mee in het associatieve denken en handelen van zichzelf. En dat is behalve boeiend ook bijzonder leerzaam.

Heleen van Royen: ‘De gelukkige huisvrouw’. Foreign Media Books BV, 2000.

Nachtdienst

Als verpleegkundige kennen we ze vast allemaal.. die nachtdiensten van tijd tot tijd.
Zelf heb ik er geen problemen mee om zo nu en dan een aantal nachtjes te draaien. Tijd om goed bij te lezen, mogelijk verpleegplannen schrijven en lekkere onregelmatigheidstoeslag vangen! (Ook niet geheel onbelangrijk) Maar zelfs als fan van de nachtdiensten op een afdeling waar het relatief rustig is heb ik een lastig puntje gevonden.

Leerstijlen van Kolb

Iedereen heeft een eigen leerstijl, dat weten we allemaal!
En gelukkig maar, want het zou toch een mooie boel worden op de afdeling als we allemaal denkers hebben die uren aan onderzoek besteden voor ze daadwerkelijk het plan uitvoeren, of alleen maar doeners die allemaal de handen uit de mouwen steken om direct aan de slag te gaan.

Ggz-instellingen scoren zware onvoldoende bij terugdringen separaties

Het Landelijk Platform GGz maakt zich ernstige zorgen over het gebrek aan daadkracht binnen ggz-instellingen om het aantal separaties terug te dringen en verwijt de verantwoordelijke bestuurders gebrek aan lef en leiderschap. Het LPGGz ontvangt met grote regelmaat schrijnende ervaringsverhalen van cliënten die als gevolg van separatie getraumatiseerd zijn. Het Platform
sluit aan bij de conclusies van de Inspectie, die eind vorige week een follow-up rapport aan de Tweede Kamer presenteerde. Zie verder bij het Platform GGz.

Wandelen

De depressieve patiënt weigerde mee te gaan wandelen, hij gaf als reden bang te zijn dat zijn schoenen dan te veel zouden slijten. Beweging was toch echt van belang bij deze patiënt, die dus ook aan armoedewaan leek te lijden. Ik deed mijn schoenen uit en bood ze hem aan.
Opeens verscheen er een glimlach op zijn gezicht, hij stond op en zei: “Kom, we gaan”.

Verpleegkunde en presentie

De verpleegkunde is het spoor bijster. Bedrijfsmatig werken, werken volgens richtlijnen en protocollen, verantwoording…. Op zichzelf wellicht nuttig, maar volledig doorgeslagen. Veelal verergert verpleegkundige interventie de situatie van de zorgontvangers. Verpleegkundigen dreigen te vergeten waar het werkelijk om gaat. Maar het kan veel beter. Dit beweren prof. Andries Baart en prof. Mieke Grypdonck in hun boek Verpleegkunde en Presentie.

Dwang in de ambulante ggz

Het Landelijk PLatform GGz en de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie organiseren gezamenlijk het congres Dwang voorbij de voordeur? Cliënten, naastbetrokkenen en psychiaters discussiëren met elkaar over zorg en ondersteuning in de ambulante setting. Hoe kunnen ggz-cliënten zo goed mogelijk ambulant worden begeleid zodat dwang kan worden voorkomen?

Aanleiding tot de discussie is het wetsvoorstel Wet Verplichte GGZ die de huidige BOPZ (Bijzondere Opnemingen in Psychiatrische Ziekenhuizen) mogelijk gaat vervangen. Als de wet wordt aangenomen kunnen dwangmaatregelen overal worden toegepast en niet alleen na (gedwongen) opname in een ggz-instelling.

Stage lopen in de tbs

Op de individuele behandelafdeling van een tbs-kliniek loop ik naar de deur van een patiënt. Ze heeft gebeld en ik ga kijken wat haar vraag is. Ik klop op de deur en wanneer zij aangeeft dat het kan doe ik het gordijntje opzij en kijk door het raampje. Ik controleer of ik haar zie en of ze voldoende afstand tot de deur heeft. Zo zijn de regels namelijk. En deze regels zorgen voor de veiligheid van mij en mijn collega’s. Ik doe de deur open en vraag haar of ik haar ergens mee kan helpen. Ze zegt dat ik God niet ben en dat dat te zien is ook! Ik bedank haar lichtelijk sarcastisch en vertel haar dat ze daarvoor niet hoeft te bellen.