Verpleegkunde & Psychiatrie richt zich op de dagelijkse praktijk van de verpleegkundige in de GGz. Verpleging en begeleiding van cliënten komen aan bod, de ervaring van de cliënten zelf, de rol van familie en vrienden, en de positie van verpleegkundigen in een multidisciplinair team. Verpleegkunde en Psychiatrie is er voor verpleegkundigen die willen werken vanuit de herstelvisie en die de gezonde kant van de kant van de cliënt willen versterken. Wetenschappelijke kennis komt hierbij van pas, maar de ervaring van alle betrokkenen staat voorop.

Leerzaam als kanker

Ik ontdekte op internet de site van Soteria. Deze stichting wil opvang bieden aan mensen in acute psychische crisis, ze ondersteunt mensen die een psychose doormaken en geen medicatie willen. De stichting is geen aanhanger van het medisch model en biedt een alternatief.

Sluipmoordenaar

Net als kanker is een ziekte als schizofrenie een soort sluipmoordenaar. Mensen kunnen het lichamelijke gevecht tegen de kanker niet meer aan en overlijden. Mensen met bv. een bipolaire stoornis kunnen het gevecht in hun hoofd niet meer aan en plegen zelfmoord. Allebei dood. Maar is het daadwerkelijk zelfmoord? De vader van een overleden groepsgenootje zei tijdens de begrafenis dat zijn zoon was overleden aan zijn geestesziekte. Conclusie: Of je nou lichamelijk ziek bent of geestelijk, allebei overlijdt men aan de ziekte.

Woordenlijst psychiatrie II

Eerder is er al een berichtje gewijd aan het vakjargon van de psychiatrie. Hier vind je nog enkele goede woordenlijsten:
Psycholoogdirect, Kenniscentrum Phrenos en Cliëntondersteuning GGZ.

Ligt het aan mij of ben ik gek?

Voor juiste behandeling en ter voorkoming van veel ellende is een juiste diagnose bij psychiatrisch patiënten onontbeerlijk. Dit lijkt logisch maar is toch niet altijd vanzelfsprekend, omdat het stellen van een diagnose een ingewikkeld proces is. Eén van de problemen is dat er niet altijd wordt geluisterd naar de geluiden op de werkvloer. De psychiater voert gesprekken met de patient, maar de verpleegkundige maakt hem of haar mee in het dagelijks leven op een afdeling en kan dus goed beoordelen hoe een patient eraan toe is. Dat oplettende hulpverleners niet altijd serieus worden genomen door de arts of psychiater blijkt uit mijn verhaal.

De Familie

De patiënt is het middelpunt van de behandeling. Alles draait om de patiënt: zijn zorgen en makken, zijn wensen en behoeften, zijn doelen, zijn gemoedstoestand, zijn medicatie, zijn strijd met de buitenwereld, zijn eetpatroon en zijn hygiëne.

Als verpleegkundige heb ik geleerd autonomie, zingeving en kwaliteit van leven hoog in het vaandel te hebben. Van de patiënt wel te verstaan. En de familie? Tja, die zijn er wel maar goed. De familie is toch vaak de oorzaak van veel problemen thuis van de patiënt? Een bron van onrust voor mijn patiënt. Iets waar tegen de patiënt maar beter beschermd kan worden toch? De familie heeft toch helemaal geen verstand van psychiatrische ziekten. Anti-psychotica, lithiumdepots, de BOPZ, het PGB, de HKZ, G schema's, CGT, IPT en natuurlijk de verbeterde DSM V?!

Manipulatie

Manipulatief gedrag wordt vaak gezien als een kenmerk van mensen met een persoonlijkheidsstoornis. Wat hier echter onder wordt verstaan en wat je ermee moet is niet uitgebreid beschreven. Bowers (2003) doet hier een poging toe. Hij constateert allereerst dat manipulatie heel verschillend wordt waargenomen. Sommige verpleegkundigen zien in elk initiatief van hun patiënt een manipulatief motief. Anderen zien dit nooit.

‘Moeilijke patiënten’, wat vinden ze er zelf van? II

Lees nu de volledige scriptie over de succesfactoren van behandeling in een KIB - vanuit cliëntenperspectief. Deze scriptie van Mathilde Bos bevat een paar opmerkelijke conclusies voor verpleegkundigen die te maken hebben met 'moeilijke patiënten' (pdf).

Eerste 5 minuten cruciaal bij terugbrengen separaties

Binnen InGeest is het gelukt om het separeren aanzienlijk terug te dringen. Dit door met name de zorg in de eerste 5 minuten van het contact te verbeteren Het aantal separaties liep met 25% terug en het aantal uren dat werd gesepareerd zelfs met 50%. Drie gesloten afdelingen deden er mee in het project: twee opname afdelingen en een crisisafdeling voor het circuit langdurige zorg.

Welles en Nietes

Ik zal me eerste even voorstellen. Ik ben Marika (20) en verblijf ruim een jaar in de GGZ-InGeest. Ik kom uit de kinder- en jeugdpsychiatrie. En daar hadden een zeer aparta manier van het geven van dwangmedicatie. Het traject ging als volgt: